Юхан, вәнт па хӑнты хә сӑмӆ оӆӑӊӑн моньщ
Андрей ащи юӆн омӑсман хоӆуп ӆэщӑтӑс. Нивӑӆ оӆ ӆуват пухӆ Егор ванӑн юнтӑс.
– Пухие, – ащи ястӑс, – нӑӊ вәӆӑн, мин нӑӊ пиӆэнӑн – хӑнтэӊӑн?
Егор әмӑщман юнтты вуӆыйс.
– Хӑнты? Ащєм, муйсӑр мин хӑнты? Мин нюки хотн ӑн вәӆӆумн па вўӆы тащ ӑн ӆавӑӆӆумн. Мин вошӑӊ ар нартупӑӊ хотн вәӆӆумн, ма ӑшколая ӊхӆум!
Ащеӆ нхман хоӆуп ӆэщӑтты вуӆыйс. Ӆўв сємӊӑӆаӆн, мӑтты ки, тўт сўӆтум якты питӑс.











